Een speciaal woord van dank voor onze hoofdsponsoren:

Onze stersponsoren:
En onze jeugdsponsoren:


Slapstick in Rozenburg bij Flakkee D1

Er zijn wel eens betere omstandigheden geweest: spelers en toeschouwers dienden reeds om 7.15 uur, in de mist, te vertrekken bij de Staver voor een wedstrijd tegen Rozenburg D3. Niemand begreep waarom dat niet later had gekund, omdat tot ver na de wedstrijd meerdere velden onbespeeld bleven.
De toeschouwers hadden het niet erg gevonden als de mist de eerste 20 minuten nog wat dikker was geweest. De wedstrijd begon als een ouderwets potje hotseknotsebegonia-voetbal. De enige acteur op het veld die wel wakker leek was de grensrechter van Rozenburg, die meer dan vaak met zijn vlaggetje stond te wapperen. Omdat Flakkee maar zelden een bal drie keer achter elkaar bij een eigen speler wist te krijgen, kwam het de eerste helft eigenlijk niet tot kansen. Rozenburg was gretiger, had het iets betere van het spel (maar dat was niet zo moeilijk) en wist nog voor rust de 1-0 te maken.
In de rust was bij de toeschouwers de grote vraag: was dit de slechte of de goede helft van onze mannen? Het bleek de slechte helft te zijn. A3 had de mannen op tijd wakker gemaakt. In de kolderieke tweede helft werden veel meer duels gewonnen en, die drie keer dat er niet gevlagd werd, wist Flakkee alleen voor de keeper te komen. Joris, die in de eerste helft te horen had gekregen dat hij gewoon met links moest schieten als dat kon, deed wat hem gevraagd werd en produceerde met zijn zwakkere been een rollertje; Ivo had na een rush vanaf de middenlijn een vernietigend schot in gedachten, maar struikelde in het zich van de haven over een graspol; Jordy was zo geschrokken dat hij een keer niet werd afgevlagd, dat hij naast mikte. En iedereen weet, als je ze zelf niet maakt….
Hoewel de moedige Tim de rechtsbuiten van ongeveer 1 meter 90 voor de rest in zijn zak had, wist hij één keer deze lange benen niet achterhalen: 2-0. Gelukkig stortte Flakkee niet in, maar deed het er een extra schepje bovenop. Jordy maakte al snel de verdiende aansluitingstreffer en vlak daarna leek hij na een potje biljart in het vijfmetergebied ook de 2-2 over de lijn te wurmen. Flakkee liep juichend weg (zoals je dat ook moet doen) en Rozenburg voetbalde vrolijk door (zoals je dat ook moet doen). De scheidsrechter wist het niet meer, en of de grensrechter nou wel of niet gevlagd heeft voor een doelpunt is nog steeds niet duidelijk. Toen Mike enigszins geëmotioneerd verhaal bij de grensrechter ging halen halen, koos deze laatste eieren voor zijn geld en gaf pardoes hij aan dat het een doelpunt was. Dit wilde hij niet op zijn geweten hebben. Toen kon de scheidsrechter ook niet meer achterblijven: 2-2! Niemand begreep er nog wat van, maar Rozenburg moest gewoon een aftrap nemen.
Net nadat de gemoederen waren bedaard kreeg Flakkee een vrije trap, twee meter buiten de zestien. Jordy wilde hem nemen, maar A3 riep dat Lemmy moest schieten. Omdat niets in deze wedstrijd ging zoals je verwachtte was het dus Max (de Jong, II) die de bal hoog inschoot: 2-3! Het kon niet lang meer duren, maar het verloop bleef onvoorspelbaar. Rozenburg zette nog even aan en werd weinig meer in de weg gelegd door scheids- en grensrechter. Zo mocht de sympathieke linksback tot twee maal toe ingooien terwijl hij ongeveer een meter in het veld stond. De scheidsrechter liet doorvoetballen totdat een Rozenburger ruim in blessuretijd de bal met het hoofd in het doel wist te krijgen. Voor de zekerheid besloot hij maar meteen af te fluiten.
Uiteraard leidde dit doelpunt en het fluitsignaal tot teleurgestelde gezichten bij Flakkee. Maar de toeschouwers hadden een enerverend schouwspel gezien, waarbij Flakkee ontzettend veel karakter had getoond door een 2-0 achterstand om te buigen in een 3-2 voorsprong. Dat het uiteindelijk slechts een punt werd mocht de pret niet drukken.

Max de Jong (links) schiet de 2-3 binnen